Getuig van het werk van de Heer, en deel dit met elkaar!

Laten we doen wat David zegt:

Ik zwijg niet over uw goedheid, maar getuig van uw trouw en uw hulp. In de kring van het volk verheel ik niet hoe liefdevol, hoe trouw U bent.

Psalm 40:11

Hoe goed is het dat wij in onze gemeente zo’n rijkdom in het Woord hebben. De afgelopen week hebben wij de OT (56) studie beluisterd van Numeri 16 en 17, over Korach, de staf en het leven. En voorafgaand een bespiegeling over de gemeente. Alleen al uit deze studie kunnen wij genoeg halen om in de huidige tijd standvastig te blijven en hoop te houden. Op het leven, op de vervulling van het Woord. Maar ook wat wij nu meemaken in het gebeuren in onze (lees Gods) gemeente. Wij vragen ons af: wat nu met de gemeente, hoe is het nu, waarom is de kerk leeg, iedereen die roept we missen de diensten, maar dat niemand komt? En ik mag het ook naar mijzelf toetrekken: wat heb ik eraan gedaan, om gemeente te zijn/blijven?

Maar dat wij, net als Aarons staf, weer vol komen van leven, knop, bloei en rijpe vrucht. Ondanks (of zelfs wel middels) de tegenstander, die er toch zeker in geslaagd is over de gehele wereld de fysieke gemeentes uit elkaar te halen. Of dat nu uit angst is of vanwege (wettelijke) maatregelen, het maakt eigenlijk niet uit. Wij mogen geestelijk met elkaar Gemeente zijn. Is dat geen groot wonder? Ik zou zeggen net zo groot als de staf van Aaron die uitbot en vrucht draagt.

Dan besef je dat als je de Heer blijft volgen, er geen afgrond onder je open gaat, geen verterend vuur door je heen gaat, maar dat je na al die vragen een verlossend antwoord krijgt: volg jij mij nou maar!

Aan de gemeente zal het niet liggen: er zijn de lichtpuntjes, de getuigenissen, de mooie liederen die op de nieuwe website verschijnen, en niet te vergeten dat bijna alles wat op het podium staat vernieuwd is. Binnenkort zijn de technische middelen zo ver dat we een deel van de beperkingen weer kunnen pareren.

Maar hoofdzaak blijft dat we met ons allen richten op het werk van de Heer. Die heelt en geneest, die ons verbindt, die ons weer kracht geeft de goede zaak op te pakken en die zorgt, dat we weer samen Zijn Naam en glorie kunnen vereren. Misschien niet allemaal tegelijkertijd in ons kerkgebouw, maar dan toch wel samen in de live-uitzendingen van de diensten.

Erwin van Oosterhout

Lieve broeders en zusters,
De afgelopen maanden zijn voor ons heftig, maar ook heel bijzonder geweest. Ad en ik willen jullie bedanken voor al jullie gebeden, kaarten, bloemen, de vele telefoontjes en bezoekjes.

Wij voelen ons heel erg gesteund door de gemeente, maar vooral willen we de Heer bedanken die ons zo wondervol bewaard heeft. Hij was dicht nabij op elk moment en we ervaren zijn tegenwoordigheid nog steeds elke dag opnieuw. Hij heeft ons gedragen en zal ons ook de komende tijd dragen zoals in het beeld van ´De voetstappen in het zand´.

We zijn al aardig opgekrabbeld, maar hebben nog wel een tijd van verder herstel met fysiotherapie voor de boeg. Het gaat elke dag een stukje beter. En we vertrouwen erop dat Jezus onze Heer ook in het verder benodigde herstel vanuit zijn eindeloze genade zijn zegen zal schenken. Hem zij daarvoor alle dank!

Nogmaals iedereen bedankt voor de ondersteuning.
Liefdevolle groeten en rijke zegen voor jullie allemaal.

Ad en Willy Keepers

Het zang- en muziekgroepje in onze gemeente heeft weer een mooi lied voor ons opgenomen. Het is lied 384 uit De Bazuin. Je kunt het hier zien en horen. Kies het nummer: U die mij geschapen hebt.
Met de hartelijke groeten van alle medewerkers.

Niek, Leoni, Sera, Ernst-Jan, Eva, Annerique, Laurens, Nadine en Bas

De brief aan de Gemeente ‘Immanuël’ te Breda.
Van de Parels, leerlingen van Jezus. Uitgekozen om te leren en te vertellen over God en Zijn plan. We hebben goed nieuws voor u!

Wij vinden het heel jammer dat we jullie niet kunnen zien. Wij zien elkaar op zondag nog wel als we even videobellen. Maar dat is toch niet hetzelfde en we hopen dat we snel weer naar de gemeente kunnen komen want we missen iedereen heel erg.

De afgelopen tijd hebben we meerdere keren gehoord over Paulus. Dat hij bijvoorbeeld eerst anders heette en dat hij helemaal niet zo van Jezus hield in het begin. Maar we hebben gehoord dat Jezus hem riep om goed nieuws te verkondigen. Paulus heeft heel veel brieven geschreven. Afgelopen zondag hebben we het gehad over die brieven en wat hij allemaal heeft geschreven aan allerlei gemeenten. Dat in de brieven vaak uitleg stond over wat God bedoelde en ook dat hij de gemeenten wilde bemoedigen en aanmoedigen om het goede te doen. Wij willen jullie ook graag aanmoedigen en bemoedigen. Ondanks dat we elkaar niet zien, kunnen we er toch voor elkaar zijn. Je kunt videobellen zoals wij elke zondag doen. We kunnen voor elkaar bidden.

Wij zijn jullie in ieder geval niet vergeten en Jezus is ook niemand vergeten. Hij is altijd bij ons. Ook als we niet op zondag bij elkaar zijn, kunnen we blijven leren van Jezus. We kunnen lezen en leren uit de Bijbel. Blijf vertrouwen op God, want Hij is enkel goed! Zo goed als Hij is, zo goed mogen wij ook zijn voor elkaar. We mogen zeker in deze tijd zorgen voor mensen die het moeilijk hebben. Voor ze bidden. Het is ook belangrijk dat we goed zorgen voor de wereld. God heeft die gemaakt!Hopelijk zien we elkaar weer snel!

Groetjes, de Parels

Ik werk als floormanager op de Huisartsen Corona-post, een plaats waar corona-verdachte patiënten beoordeeld worden door huisartsen, 24/7. In een grote sporthal, waar tenten staan die als spreekkamers zijn ingericht. Waar veel mensen werken. Waar heel veel mensen komen, waarvan sommigen ernstig ziek zijn en direct ingestuurd moeten naar het ziekenhuis. En anderen waarbij de angst om ziek te worden heerst. Het is intensief om zo te werken.

Wat ik jullie wil laten weten is hoe bijzonder ik gedragen wordt door onze Heer. Collega’s vinden dat ik ‘geluk heb dat ik zelf niet ziek geworden ben’ (mijn directe collega heeft Corona). Geen geluk, ik heb de bescherming van mijn Heer. ‘Hoe hou je het fysiek vol?’ Ik ontvang de kracht van mijn Heer. ‘Hoe blijf je rustig in deze hectiek?’ De wijsheid en rust komt van mijn Heer.

Een enkele keer kan ik ervan getuigen op mijn werk. Dit getuigenis wil ik vooral met jullie delen, en samen met jullie de Heer danken voor alles wat Hij doet. Hem danken voor jullie steun. Hem danken voor mijn gezin, dat mij veel moeten missen. Het coronavirus beheerst inmiddels de hele wereld. Voor mij staat boven alles dat onze Heer heerst.

Ik kijk zoals velen van jullie uit naar het moment dat we weer samen kunnen zijn en de Heer met elkaar kunnen loven en prijzen. Nu wens ik jullie allen nog een goede en gezonde tijd toe, uitkijkend en verlangend naar elkaar. 

Heleen van Dienst

Vandaag  fietste ik samen met Sera (5 jaar) een stukje door de wijk. Ze zegt tegen mij: mama, ik mis de gemeente zo en het gemeenteweekend en de gemeente van Romy en Mats en ook de gemeentedag! Ik zeg tegen haar dat ik het begrijp en dat van alles wat er nu niet kan en mag, ik de gemeente ook het meeste mis! In eerste instantie hoor ik haar tranen wegslikken maar gelukkig kan ze het redelijk gemakkelijk naast zich neerleggen en speelt ze na ons fietsrondje lekker in een speeltuin.

Vanavond dacht ik er zelf nog eens over na en voel ik voor het eerst toch wel verdriet voor de situatie. Want wat mis ik jullie allemaal ontzettend! Ik mis het zingen, het samenzijn, de lieve Benjamins, de Oudere-Jeugd-avonden, de gezellige praatjes, de verdiepende gesprekken en noem maar op. Ik ben blij en dankbaar dat ik niet in dat verdriet hoef te blijven, ik weet dat God ook nu doorgaat en ik zie ernaar uit om jullie allemaal weer te zien. Ook ben ik dankbaar dat Sera de gemeente als zo’n fijne plek ervaart. Als ik haar vraag wat ze dan zo fijn vindt aan het gemeenteweekend, is haar eerste antwoord: dat we allemaal samen zijn. Ze ervaart die verbondenheid, Zijn liefde!

Ik bid dat die verbondenheid en liefde dieper mag worden voor ons allemaal en we met elkaar onze Leidsman blijven volgen! En als er dan verdriet of zorgen zijn, staat er in Psalm 55:23: Geef al je zorgen aan de Heer. Hij zal voor je zorgen! En dat is wat ik ervaar: Hij is erbij, nabij en dichtbij.

Leoni Stolwerk 

In onze woonkamer, op de piano, staat al een aantal weken de gemeente bladmuziek-bundel open bij lied 314: Wees blij met een dankbaar hart. Het is genieten om het voor de Heer te spelen en te zingen. En zo, rond Pasen, met het verse besef van Jezus’ geweldige werk is mijn hart ook vervuld met blijdschap en dankbaarheid. De afgelopen dagen hebben we het lied ter bemoediging – en omdat het ook gewoon fijn is om mee bezig te zijn in deze ‘blijf binnen’ tijden – met onze vriendengroep uit de gemeente en met een bijdrage van muzikanten uit de gemeenten Alphen aan de Rijn en Griesheim (D) voor u opgenomen. Luister hier. Kies het nummer: Wees blij.

Maar kunnen we in deze tijd met het coronavirus nog wel blij en dankbaar zijn? We horen over anderen en ervaren misschien zelf ook wel de ongemakken van het binnenblijven: De nood bij de kwetsbare groepen in onze samenleving. De eenzaamheid die het met zich mee kan brengen. Het thuis lesgeven en tegelijkertijd thuis moeten werken voor je baan. De verveling bij onze kinderen en tieners. Het extra harde werken van zorgmedewerkers.

Met het lied bezig zijnde, ben ik ook de bijbel ingedoken. Wat is er veel geschreven over blij en dankbaar zijn. Paulus roept er in zijn brieven vaak toe op:
Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat Hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt (1Tes.5:16).
Breng dus met vreugde dank aan de Vader. Hij stelt u in staat om te delen in de erfenis die alle heiligen wacht in het licht (Kol.1:12).
Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam. Wees ook dankbaar (Kol.3:15).

Hij schrijft het in de gebiedende wijs, alsof het een knop is die je om kunt zetten. Maar gezien vanuit de huidige omstandigheden is deze knop misschien wel wat moeilijk om te zetten. Mijn stille tijd bracht me tot inzichten zoals je die wel vaker hebt: je weet het eigenlijk wel, maar je wordt er nu weer extra op gewezen, het licht gaat bij wijze van spreken even extra hard branden. Wat zijn dat heerlijke momenten! Inzicht: Kies niet voor blijdschap, of dankbaarheid vanwege de omstandigheden, maar kies voor je geloof in Jezus! Dat geeft je blijdschap en reden voor dankbaarheid.

Bij mij ging het licht feller branden toen ik las in Kolossenzen 2:6-8: Volg de weg van Christus Jezus, nu u Hem als uw Heer aanvaard hebt. Blijf in Hem geworteld en gegrondvest, houd vast aan het geloof dat u geleerd is en wees vervuld van dankbaarheid. Wees op uw hoede en laat u niet meeslepen door holle en misleidende theorieën die op menselijke tradities zijn gebaseerd en zich richten op de machten van de wereld en niet op Christus. Het Boek schrijft in vers 7: Laat uw hart overvloeien van dankbaarheid.

In de verzen hieraan voorafgaand worden we opgeroepen om geworteld en gegrondvest te zijn in Jezus. Ja, daar zit iets! Daar zit de sleutel om dankbaar en blij te zijn. Laat het uit de kern van je bestaan komen, uit de wortels van je geloof: je hart! Daar waar Gods Geest werkt, laat daar je blijdschap vandaan komen. Laat je blijdschap en je dankbaarheid niet geforceerd, als zelfopgelegde keuze afhangen van de situatie en omstandigheden waar je je in bevindt, maar kies voor je relatie met Jezus! Blijf in Hem gegrondvest en geworteld. En dan zal je hart, ondanks welke omstandigheid dan ook, vol worden van dankbaarheid en blijdschap. Als je beseft wat Jezus aan het doen is in Zijn gemeente. Als je denkt aan de overwinning die je in Jezus’ naam hebt in je persoonlijke leven. Als je beseft dat Jezus jou roept om met Hem naast God op de troon te zitten. 

Nog veel meer dan dat: Dankbaarheid en blijdschap is een gezindheid die bij Jezus hoort. Dat is er niet alleen om een reden, maar het springt in je op als je met Jezus door het leven gaat. De heilige Geest plant het in je hart, daarom ook ‘wees blij met een dankbaar hart’ en niet ‘wees blij met een dankbaar verstand’ of ‘wees blij met een dankbaar gevoel’. Dit gaat over dankbaarheid uit een bron, die niet met je verstand bedacht is, die niet gemaakt is, die niet geforceerd wordt. Die niet afhankelijk is van gevoel bij de omstandigheden. 

Ja Heer, zo wil ik door het leven gaan, geworteld in U. Met een instelling van blijdschap en dankbaarheid. Onafhankelijk van de omstandigheden. Dank U wel dat U mij deze kans geeft en mijn hart met dankbaarheid en blijdschap vult als ik met U wandel. Wees bij mijn broers en zussen in de gemeente en vervul ook hun hart met blijdschap en dankbaarheid. 

Bas Bakker

Blijf thuis … is het advies. Dat klinkt nog vriendelijk, want ‘thuis’ heeft een positieve klank. Maar feitelijk is het een (milde) vorm van huisarrest. Je bewegingsvrijheid wordt heel sterk ingeperkt. In ons land nog minder streng dan in sommige andere landen.

Je zit thuis én dan? Paulus wist wat het betekende om opgesloten te zijn. En dan niet thuis, maar in de gevangenis. Het viel hem soms zwaar, maar dat weerhield hem niet. Hij schreef brieven die nog tot de dag van vandaag mensen raken en inspireren.

In Efeziërs 6:18-20 schrijft Paulus: Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt; blijf waakzaam en bid voortdurend voor alle heiligen. Bid ook voor mij, dat mij de juiste woorden gegeven worden wanneer ik verkondig, zodat ik met vrijmoedigheid het mysterie mag openbaren van het evangelie waarvan ik gezant ben, ook in de gevangenis. Bid dat ik daarbij zo vrijmoedig spreek als nodig is.

Hij zat in de gevangenis. En roept ons op om te bidden. Hij zal zélf in de tijd van gevangenschap hebben ervaren hoe belangrijk gebed is. Wellicht meer dan ooit in zijn leven. Want met gebed word je geestelijk actief, vanuit de plaats die je is gegeven in de hemelse gewesten (Ef.2:6 NBG). Door gebed verbind je je met God, meer nog: je mag bidden in geest en in waarheid (Joh.4:23). Dat is een gebed waar kracht aan wordt verleend; waar jezelf kracht in ontvangt en dat ook kracht geeft aan alle heiligen, aan al je broers en zussen in de gemeente. Zodat zij Gods kracht en nabijheid ervaren of ze alleen zijn of samen met gezinsleden.

Johan Luttik

Uit Psalm 121:7-8
De Heer zal u behoeden voor alle kwaad behoeden wil Hij uw ziel.
Hij behoedt uw uitgaan en ingaan, van thans tot in eeuwigheid.
Verdriet om Willy en ook daar is de Heer.
Ik heb groot vertrouwen.
Kracht en sterkte voor alle medezusters en broeders.

Betty de Ruiter

Prijs de Heer voor de gemeente, dank Hem voor ’t huisgezin Gods, waar u geliefd en beveiligd door Hem, opgroeit tot eer van uw God!

Dit lied komt in deze tijd steeds op in mijn hart én in mijn mond nu we niet kunnen samenkomen ín onze gemeente, maar wel áls gemeente de eenheid en verbondenheid met elkaar mogen ervaren in deze bijzondere tijd. Alle dank aan Jezus Christus, hoofd van dit huisgezin, waarin we voedsel in overvloed aangereikt krijgen: een rijke dis, waarvan we elke dag kunnen genieten en die ons doet groeien in geloof en ons sterker maakt in de strijd om te heersen te midden van onze vijanden. Onze Hogepriester-Koning gaat ons hierin vóór en Hem willen we volgen op de weg omhoog, onderweg ons lavend aan de waterbronnen des levens.

En al missen we nu tijdelijk de ‘gemeenschap der heiligen’, des te meer mogen we ons richten op dé Heilige, waardoor we rijkelijk gezegend worden. Persoonlijk ervaar ik die zegen ook in het contact met broeders en zusters, maar ook in het contact met mijn schoonzus, die door een noodlottig ongeval, 2 jaar geleden, totaal blind is geworden en daardoor helemaal afhankelijk is van zorgpersoneel: een donkere weg met veel vallen en opstaan. Gelukkig is ze gelovig en dat biedt mij de gelegenheid om met haar te bidden.

Elke zaterdag ging ik bij haar op bezoek in ’t Zorgcentrum, maar nu dat momenteel niet kan, spreken we elkaar iedere avond per telefoon en nemen we zo de dag door. Zaterdagavond jl. was ze totaal overstuur en huilde ze aan één stuk door. Ze zag het leven niet meer zitten: al weken geen bezoek, de hele dag in het donker, te weinig personeel, dus lang wachten op hulp, alleen moeten eten op haar kamer, enz, enz.

Ik dank de Heer, dat Hij mij geduld geeft om te luisteren en daarna troostende en bemoedigende woorden kan spreken, door Hem geleid! En als zij dan, na zo’n gesprek, zegt: ik ben er weer dóór, je hebt me zo bemoedigd … dan juicht mijn hart voor de Heer met onuitsprekelijke vreugde en dankbaarheid! Lieve broeders en zusters, we blijven aan elkaar denken en elkaar biddend ondersteunen, speciaal hen die in de zorg werkzaam zijn, maar ook hen die zorg nodig hebben of eenzaam zijn, of juist druk zijn met kinderen die nu thuis zijn van school …Als gemeente zingen we elkaar toe: Moge de Heer u zegenen en u beschermen, moge de Heer het licht van Zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn. Moge de Heer u Zijn gelaat toewenden, en u vrede geven.

Nelie de Weijer

De afgelopen weken waren vreemd, onwennig. Eigenlijk is in ons leven bijna alles anders geworden. De kinderen zijn thuis en hebben home-school. Dat gaat eigenlijk best heel goed. Ruud werkte al als eerste thuis en kan zijn werk als IT-er heel goed thuis doen. Ik zelf werk in huisartsenpraktijken en op de huisartsenpost als Praktijkondersteuner GGZ en Jeugd en dat is nu allemaal videobellen en telefonisch. Daar is het werk ook echt heel anders dan normaal.

Maar het belangrijkste wat anders is, zijn de zondagen, elkaar niet meer als gemeente fysiek ontmoeten. De jeugd die elkaar niet meer kan ontmoeten, wat ze eigenlijk zo hard nodig hebben. Ik weet nog dat de laatste dienst 8 maart was en ik zangdienst mocht doen. Niet beseffend dat de weken erna het samenkomen voorbij zou zijn. Het gevoel daarbij is wisselend bij mezelf, merk ik. We genieten van de ‘stilte’ en dat bedoel ik in meerdere opzichten. Loskomen van een opgejaagde maatschappij is zo goed, meer bezinnen wat is nou echt belangrijk in het leven. En vooral ook het sterke ‘verbonden-gevoel’ met het gemeente-zijn. Wat een voorrecht beseffen we opeens, dat we in vrijheid elke zondag bij elkaar mochten komen. Hopelijk komt dat snel weer terug. Wat zal het dan een groot feest zijn, vermoed ik! Maar in de stilte nu mag Zijn vrede zijn, ook al voelt het wel eens eenzaam en alleen. Eerlijk is eerlijk, we moeten nu meer moeite doen om naar elkaar om te kijken.

Ik heb de afgelopen weken veel aan u gedacht. Ik geloof dat iedereen als een foto of dia in mijn gedachten is geweest. De één heb ik een kaart gestuurd, de ander een appje, weer een ander een bosje bloemen op 1,5 meter afstand gebracht. Mijn hart vloeit over van gedachten die naar u uitgaan. Opdat we verbonden blijven, opdat er niemand vergeten wordt. Dat is mijn gebed. Heer, houd ons samen bij elkaar in Uw Geest. Ondersteun ons in het standhouden in ons geloof, in ons verbonden weten in U als gemeente. Want dit zijn ook tijden dat de vijand rondgaat om ons te ontmoedigen, maar ik wil Uw werk zien. Ondanks dat er geen diensten zijn, gaat Uw werk door in het verborgene. De vervulling van Uw beloften bent U aan het voorbereiden, dat wil ik blijven zien. Lieve groeten en Gods zegen en nabijheid!

Mirjam Toet

Op een zaterdag, enige tijd geleden, maakte ik een ommetje met onze hond Wonka. We liepen in de richting van een park, langs een drukke weg. Er kwam iemand ons tegemoet. Een meisje van rond de 18 jaar schat ik. Zij sprak mij aan in het Engels, toonde een adres op een stuk papier en vroeg mij hoe zij daar moest komen. Ik legde het haar uit en maakte aanstalten om weer verder te lopen. ‘God bless you’ zei ik tegen haar. Het flapte als het ware zó uit mijn mond.

Mét dat ik het zei, bedacht ik me dat dit wel eens verkeerd zou kunnen vallen. Het meisje had een donker uiterlijk en kwam vermoedelijk uit het AZC in de buurt. Als aan de grond genageld bleef ze staan en vroeg: Do you belíeve in God? Ik antwoordde bevestigend en vroeg: Do yóu believe in God? Yés, antwoordde ze. Ik vervolgde: Do you believe in Jesus Christ? Yés! En midden op de stoep, langs die (toen nog) drukke weg omhelsden wij elkaar. Als vanzelf begon ik hardop in tongen te bidden, mijn armen om haar heen geslagen. We keken elkaar aan en ik zag dat haar gezicht betrok. Je kon zien dat zij pijn had, dat er iets haar bedrukte. Ik vroeg haar wat ik voor haar kon doen. Ze begon te vertellen. Onderwijl liepen we richting het adres op het stuk papier. Het meisje vertelde over een nare ervaring van een aantal jaar geleden in Eritrea, haar geboorteland. En hoe zij sinds die tijd achtervolgd werd in haar binnenste.

Shall we pray?, vroeg ik. We stonden inmiddels vlakbij de entree van de Aldi, en begonnen te bidden. Het ging allemaal bijna als vanzelf. Al keek ik als het ware telkens wel omhoog: Heer, leid mij, laat mij niet overmoedig te werk gaan. Dat we in het zicht van winkelend publiek stonden, het meisje, de hond, en ik, deerde ons niet.

Het meisje ontspande, kreeg een blijde blik en vertelde dat zij Loewah heette, dat betekent: vrede. Ik vertelde haar mijn naam, Catharina, betekenis: de altijd reine. Onze namen, als een gebed, een proclamatie over ons beider leven. We liepen verder. Loewah bleek gedoopt in water en in heilige geest.

Inmiddels waren we aangekomen op de plek van bestemming. Loewah keek me aan en vroeg, wijzend op de sonde die vanuit mijn neus via mijn wang en hals naar een medicijnpomp loopt. Are you sick? Ik vertelde haar in het kort  over wat mij deert; tegelijk met haar vraag realiseerde ik me hoe mooi en bijzonder het was dat de ziekte en de toch goed zichtbare neussonde geen enkele rol hadden gespeeld.

Wat een geweldige ontmoeting, wat een knipoog van de Heer, en een bijzondere genade die zomaar ‘out of the blue’ als het ware, op mijn weg kwam. Loewah heb ik in gebed weer bij de Heer gebracht: Hij behoede haar en zegene haar. Mocht zij opnieuw op mijn weg komen … hier ben ik, Heer, om uw wil te doen.

Kine Smits

Te midden van alle beperkingen in deze tijd hebben wij, met de mogelijkheden en middelen die er zijn, onze ‘handen ineengeslagen’. Ook wij willen bijdragen aan ons ‘virtuele’ gemeente-zijn, en onze talenten inzetten om onze broeders en zusters te bemoedigen.
Het resultaat zie en hoor je hier. Kies het nummer: Salvation belongs to our God.

Nadine, Niek, Leoni, Sera, Bas, Elise, Ernst-Jan, Eva en Laurens

Mijn God zal uit Zijn rijkdom in Christus Jezus u alles geven wat u nodig hebt.Filippenzen 4:19 (HB)

In deze periode worden we, wellicht wel meer dan een paar weken geleden, bepaald door wie we zijn in Christus. Wie we mogen zijn in Hem. Dat besef brengt mij tot aanbidding. En dan mis ik het loven en prijzen samen met mijn broeders en zusters in de gemeente, de ontmoetingen met elkaar in Hem. Wat zie ik ernaar uit om in onze eerstvolgende dienst samen met u de Heer groot te maken. Een welriekend reukoffer te doen opstijgen tot lof en eer van onze Heer Jezus Christus.

Hoe sta ik in deze crisis, waar komt mijn hulp vandaan? Op wie vestig ik mijn hoop en vertrouwen? Juist nu in deze tijd wil ik mijn positie in Hem innemen. Mij zetten aan Zijn rechterhand. Staan voor de troon van onze God. Onze redding komt van onze God en van het Lam!Twee weken geleden kreeg ik het bericht dat als gevolg van de coronacrisis het project bij mijn huidige opdrachtgever per eind april wordt stopgezet. Zonder werk in deze crisisperiode. Alle scenario’s passeren mijn gedachten. Wat als … hoelang … wanneer…? In deze stroom van gedachten richt ik mij heel bewust op mijn Heer. Nu ook in deze tijd van onzekerheid mij opstellen voor Zijn troon. Hij weet wat nodig is. Ook nu mijn vertrouwen uitspreken naar mijn Heer.

Natuurlijk moet ik mijn contacten in mijn netwerk benaderen. Mijn verantwoordelijkheid ook in het zichtbare oppakken. Maar dit alles vanuit de zekerheid dat ik dit samen met mijn Heer mag doen en Zijn zegen over mijn leven is. Wat er ook gebeurt, hoe lang het ook mag duren.

Wat een onvoorstelbaar wonder dat ik binnen een week een nieuwe opdracht mocht accepteren vanuit een compleet onverwachtse hoek. Ik dank mijn Heer, Hij die mij wil laten delen in Zijn overvloedige rijkdom en genade.

De NBV vertaalt dit vers als volgt: Mijn God zal uit de overvloed van Zijn majesteit elk tekort van u aanvullen, door Christus Jezus. Ik wil getuigen van Zijn overvloedige rijkdom, waarmee Hij ons leven wil vullen. Ik geloof dat Hij ons allen in deze bijzondere tijd rijkelijk tegemoet treedt. Hij vult elk tekort aan. Daar wil ik mij, samen met u, op blijven richten. En samen met u vasthouden aan deze belofte. Hij die ons roept is getrouw.

Bernie Visser

Broeders en zusters, ik wil jullie iets vertellen over wat ik de afgelopen maand doorleefd heb.

Ik werd op 10 maart ziek met griepverschijnselen, zoals een loopneus, droge hoest, hoofdpijn en koorts. Na twee dagen belde ik met de huisarts of ik ook getest moest worden op het coronavirus, maar dat werd niet gedaan als de klachten mild waren en ik niet in een risicogebied geweest was. Het advies was binnen blijven en uitzieken. En dat heb ik ook gedaan, 10 dagen lang.

Gelukkig heb ik een nichtje die een wijk verder woont, die regelmatig wat boodschappen voor de deur zette. Zij heeft mij erg gesteund met telefoontjes, dat was een zegen van de Heer.

Veertien dagen na het begin van de ziekte ging ik naar de huisarts omdat ik maar bleef hoesten. Die vertelde mij dat ik, gezien de symptomen, het coronavirus had gehad en inmiddels antistoffen had aangemaakt. De longen waren daarbij niet aangedaan, maar helemaal schoon bevonden.

De Heer heeft mij bewaard voor een ziekenhuisopname en de ernstige gevolgen van de ziekte. Wel kreeg ik nog een antibiotica-kuur voor het hoesten.

Ik dank de Heer dat het zo mild is verlopen en ik toch antistoffen heb kunnen aanmaken. Aan Hem zij alle dank en eer!

Gré Dronkers

Hoe meer ik hoor van ernstige, nare dingen op aarde, hoe vaster mijn overtuiging wordt dat natuurlijke rampen alleen opgelost kunnen worden door een ingrijpen vanuit de hemel.

Natuurlijk, het is goed en nodig dat overheden maatregelen nemen om op een aardse manier het onheil zoveel mogelijk in te dammen, en ons gebed is daarbij heel erg gewenst. Maar de wereld heeft verlossing nodig, en die komt van Jezus en Zijn Gemeente!

En ik ervaar Gods woord vanuit Psalm 110 – ‘Zet je aan Mijn rechterhand, neem je plaats in, wees priester van Mij!’ – als een aansporing om nog meer God en Jezus te zoeken, lief te hebben en te dienen. En ik merk dat ik daarin aangemoedigd en gesteund word, door Gods Heilige Geest, en door mensen om ons heen, met kaarten, appjes, berichtjes, telefoontjes en gebeden. Dank daarvoor, allemaal!

God heeft de wereld zo lief dat Hij ons Zijn Zoon, Jezus Christus, heeft gegeven, als verlosser van de wereld! God is goed, God is trouw aan mens en schepping, God is liefde, en veel mensen laten Zijn liefde zien, wat zien we daar in deze tijd ook veel van. Hij zorgt voor ons!

Joke de Jongh

De tempelreiniging (n.a.v. 2e vlog Op weg naar Pasen)

Moet dit het huis mijns Vaders zijn?
Zo zag U, Heer, het tempelplein.
Met handelaars en schapen
en wisselaars die daar zaten.

U sprak: neem alles van hier vandaan
en laat geen verkooptafel staan.
De tempel, hij zal heilig zijn
een huis mijns Vaders, rein.

Heer, hoe is het op mijn tempelplein?
‘k Wil niet dat het er vol zal zijn.
Vindt U nog verkoopleiders daar
met vee en duiven of een wisselaar?

Heer, keer het om, drijf nu uiteen, breek baan
‘k wens niets wat heiliging wil tegengaan.
Mijn levenshuis, uw tempel, Heer
maak het een woonplaats tot uw eer!

Christa Visser

Thuis blijven, in de omgeving wandelen. Wat heerst er een rust.
Alle sociale contacten zijn op afstand. Ik mis mijn kinderen, mijn vader en mijn broer. Ik mis jullie in de samenkomst.
Ik bewaar afstand, maar niet in geestelijk opzicht. Ik app, mail of bel met allen die mij lief zijn.
De omstandigheden zijn bijna surrealistisch te noemen. Hier op aarde, hier waar we wonen en leven.
Doch in mijn hart woont de Heer. Hij is mijn toevlucht, mijn vesting. Ik vertrouw op Hem. En zijn engelen waken over mij op de wegen die ik ga. Alle eer, alle glorie is voor onze God en Vader, en voor Jezus Christus onze Heer.

Willy Faber

Tijd van thuiszitten, thuiswerken, zien hoe de wereld van de ene dag op de andere is veranderd. Niets zal meer hetzelfde zijn na deze tijd. Tijd om tot bezinning te komen. Wat is er gebeurd, waar sta ik in het geheel? Waar is God? Die laatste vraag kan ik beantwoorden: Heel dicht bij mij. Dat weet ik, dat voel ik. God doet zijn belofte gestand.

Erwin van Oosterhout